Wie hoort ons

Tijdsbeeld van Saskia De Coster, uitgevoerd door Jelle Vlaeminck

Dit Tijdsbeeld vertrekt van de archetypische biechtstoel, een plek van bekentenis en morele reflectie. Waar de traditionele biechtstoel eeuwenlang verbonden was met de beslotenheid van de kerk, haalt Saskia De Coster dit historische object uit zijn vertrouwde context en plaatst het midden in de hedendaagse publieke ruimte. Daarmee verschuift ook de betekenis. Wat vroeger verborgen bleef tussen muren, rituelen en fluisterstemmen, wordt hier een open vraag aan de samenleving van vandaag. Wat delen we nog, wat houden we verborgen en tegenover wie leggen we rekenschap af?

De keuze voor cortenstaal is daarbij essentieel. Het materiaal draagt zichtbaar de sporen van tijd. Door oxidatie ontstaat een roestkleurige huid die het staal beschermt, maar tegelijk verwering en vergankelijkheid zichtbaar maakt. Net daarin ontstaat een betekenisvolle parallel met de biecht zelf, een ruimte waar kwetsbaarheid, fouten en transformatie niet worden uitgewist, maar erkend. Het staal verbergt zijn littekens niet, maar neemt ze op in zijn identiteit. De geperforeerde huid versterkt die spanning tussen openheid en afscherming. Licht en geluid dringen gedeeltelijk door, zonder de beslotenheid volledig op te heffen. Het object balanceert voortdurend tussen anonimiteit en zichtbaarheid, tussen intimiteit en publieke aanwezigheid. Wie binnenstaat, kan spreken én luisteren; de klassieke rollen van biechteling en biechtvader worden vloeibaar en wederkerig.

Dat spanningsveld sluit nauw aan bij het literaire werk van Saskia De Coster. In haar werk onderzoekt zij hoe identiteit ontstaat in relatie tot anderen, hoe mensen zichzelf tonen, verbergen of telkens opnieuw vormgeven. Haar werk beweegt zich op het snijvlak van intimiteit en performance, van kwetsbaarheid en controle, in een wereld waarin de grens tussen privé en publiek steeds poreuzer wordt.

Zo wordt de biechtstoel in dit Tijdsbeeld meer dan een verwijzing naar een religieus verleden. Het wordt een hedendaags monument rond de blijvende behoefte om gehoord en begrepen te worden.